H. (HERMANUS) KOEKKOEK

Biografie

H. (HERMANUS) KOEKKOEK
1815 Middelburg - 1882 Haarlem

Hermanus Koekkoek, ter onderscheiding van zijn gelijknamige zoon ook wel "de Oude" genoemd, was een Nederlands kunstschilder, etser en tekenaar, vooral bekend om zijn zeegezichten. Hij behoorde tot het beroemde schildersgeslacht Koekkoek: hij was de jongste zoon van marineschilder Johannes Hermanus Koekkoek en broer van onder anderen de landschapsschilder Barend Cornelis Koekkoek. Van zijn vader leerde hij het vak; in zijn jeugd verhuisde het gezin van Middelburg naar het vissersplaatsje Durgerdam aan de Zuiderzee, waarna Hermanus zich in Amsterdam vestigde.

Koekkoek legde zich, in navolging van zijn vader, toe op de marine, al schilderde hij ook rivier- en kustgezichten en enkele boslandschappen. Zijn werk verenigt een realistische, gedetailleerde weergave van schepen en water met een romantische gevoeligheid voor licht en atmosfeer, met name in zijn voorstellingen van schepen die in opkomende storm strijd leveren met de elementen. In 1840 werd hij lid van de Koninklijke Akademie te Amsterdam en in 1841 van het Rotterdams Genootschap; in 1875 ontving hij een gouden medaille bij Arti et Amicitiae. Hij verkocht veel werk in het buitenland, vooral in Engeland, waar zijn zoon Hermanus jr. een kunsthandel in Londen dreef. Vier van zijn zonen, onder wie Willem en Johannes Hermanus Barend, werden eveneens schilder. Werk van zijn hand bevindt zich onder meer in Teylers Museum en Museum Boijmans Van Beuningen.