J. (JOAN) CARDONA I LLADÓS

Biografie

J. (JOAN) CARDONA I LLADÓS
1877 Barcelona (Spanje) - 1958 Barcelona (Spanje)

Joan Cardona i Lladós was een Catalaans schilder en tekenaar die tot de internationaal meest gevierde illustratoren van de Belle Époque behoorde. Hij werd op 30 juni 1877 geboren in Barcelona, in een bescheiden milieu waarin zijn stiefvader, een leerling van gitarist Francesc Tàrrega, hem al vroeg een sterke artistieke en muzikale gevoeligheid bijbracht. Cardona volgde zijn opleiding aan de particuliere Acadèmia Baixas en vervolgens aan de gerenommeerde Escola de la Llotja te Barcelona, waar hij deel uitmaakte van de generatie die het Catalaanse modernisme vorm gaf. Vanaf 1894 nam hij deel aan de Exposiciones de Bellas Artes in zijn geboortestad. In 1900 vestigde hij zich in Parijs, waar hij tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 zou blijven wonen en werken. In de Franse hoofdstad bewoog Cardona zich in het milieu van de beste affiche- en persillustratoren van zijn tijd, waaronder Cappiello, Sem, Steinlen en Roubille. Zijn stijl, geworteld in het voorbeeld van Toulouse-Lautrec en Steinlen, kenmerkt zich door een scherpe, synthetische lijnvoering en een verfijnd gevoel voor elegantie. Hij werd vooral bekend om zijn voorstellingen van vrouwen uit de Parijse haute société: mondaine dames in theaters, bij bals en in intieme boudoirmomenten, maar evenzeer Spaanse typen zoals manoles en flamencodanseressen, waarmee hij inspeelde op de heersende smaak voor de españolada. Kritici spraken van een herkenbare "Cardona-stijl" die mede de visuele identiteit van het glamoureuze fin-de-siècle Parijs bepaalde.

Als illustrator werkte hij voor toonaangevende Franse tijdschriften als Le Rire, Gil Blas, L'Assiette au Beurre, Le Frou-Frou en La Vie Parisienne, voor de Duitse bladen Jugend en Simplicissimus, en voor Catalaanse publicaties als Hispania, Forma, El Gato Negro en La Il·lustració Catalana. Zijn zwager Ricard Opisso behoorde, samen met Ramon Casas en Xavier Gosé, tot dezelfde kring van Catalaanse modernisten die in Parijs furore maakten. Als schilder wijdde Cardona zich daarnaast aan het landschap, in een idioom dat zich ontwikkelde van het impressionisme naar het postimpressionisme, en aan vrouwelijke figuurstukken waarin de invloed van Hermen Anglada Camarasa voelbaar is. Na zijn terugkeer naar Barcelona bleef hij actief tot op hoge leeftijd. Hij overleed op 16 september 1958 in zijn geboortestad. Werk van Cardona bevindt zich onder meer in de collecties van het Museo Nacional del Prado, het Museu Nacional d'Art de Catalunya (MNAC), het Museo Carmen Thyssen-Bornemisza en het Musée d'Orsay.