P.A. HAAXMAN

Biografie

P.A. HAAXMAN
1814 Delft - 1887 Delft

Pieter Alardus Haaxman (Delft, 12 november 1814 – Delft, 21 december 1887) was een Nederlandse kunstschilder, aquarellist en tekenaar uit de romantische traditie. Hij groeide op als zoon van Cornelis Haaxman, commies bij de stedelijke belastingen, en Maria Bolland. Op zestienjarige leeftijd werd hij toegelaten tot de Delftse Stadstekenschool, waar hij les kreeg van Cornelis Ouboter van der Grient. Vervolgens bekwaamde hij zich in de schilderkunst bij Cornelis Kruseman, wiens verfijnde stijl en zorg voor nauwkeurige stofuitdrukking duidelijk in zijn werk doorklinken.

Haaxman bleef zijn leven lang aan Delft verbonden. Net als zijn leermeester werd hij tekenleraar aan de Stadstekenschool en later docent aan de Hogereburgerschool en de Burgeravondschool. Daarnaast was hij secretaris van het tekengenootschap Tandem fit surculus arbor en speelde hij een actieve rol in het plaatselijke kunstleven. Tot zijn leerlingen behoorde onder anderen Adolf Mangold. Zijn oeuvre omvat genrevoorstellingen, strandgezichten, portretten, figuurstukken en historische taferelen, die bij kenners gewaardeerd werden en goede prijzen opbrachten. Kenmerkend is zijn streven naar het beslissende, licht sentimentele moment, zoals in zijn schilderij over de watersnood in de Bommelerwaard (1861). Werk van Haaxman bevindt zich onder meer in het Rijksmuseum te Amsterdam en in Museum Stadskasteel Zaltbommel. Hij stamt uit een kunstzinnige familie: hij was de vader van kunstcriticus Pieter Anne Haaxman en grootvader van kunsthistorica Jeanne de Loos-Haaxman.