Olieverf / Doek: 31,5 x 46,2 cm
Het schilderij “Veld met korenschoof” is gedateerd 1914. Schumacher woonde in die tijd in Amsterdam. Het gaat hier om een vroeg werk met duidelijke invloeden van van Gogh gecombineerd met het heersende Amsterdams luminisme. Loosjes-Terpstra zegt over deze tijd : de buitenlandse invloed op de Nederlandse kunst overwegend van Franse van oorsprong was en “ dat men via het impressionistische uitgangspunt steeds meer zocht naar intenser, krachtiger uitdrukking zodat het impressionisme vaak tot expressionisme keerde” ( Loosjes - Terpstra, Moderne kunst in Nederland 1900-1914, Utrecht 1959 pp.314-323) Beide uitspraken gaan op voor Wim Schumacher in dit schilderij dat getuigt van intens (van elkaar gescheiden) kleurgebruik.
Schuhmacher wordt aanvankelijk opgeleid tot huisschilder aan de ambachtsschool in Amsterdam en werkt rond 1911 als assistent van C.A. Lion Cachet. Als schilder is hij grotendeels autodidact. Zijn vroege werk toont de invloed van Breitner, Toorop en het luminisme van Gestel en Sluijters, en is verwant aan de Bergense School. Halverwege de jaren twintig ontwikkelt hij een geheel eigen, verstilde realistische stijl: strak van vorm, zorgvuldig geschilderd zonder zichtbare toets en gevat in een zilvergrijze toon die hem de bijnaam 'de Meester van het Grijs' oplevert. Hij geldt als een van de belangrijkste vertegenwoordigers van het Nederlandse neorealisme en wordt vaak in één adem genoemd met magisch realisten als Willink en Hynckes, al is zijn werk sereender van toon. Zijn motieven vindt hij vooral in het Middellandse Zeegebied, waar hij tot in de jaren zeventig regelmatig reist en werkt. Zijn werk bevindt zich onder meer in het Stedelijk Museum Amsterdam en Museum MORE.