M. (MÉDARD) MAERTENS 1875 Koolskamp (België) - 1946 Brussel (België) Portret van Marthe Guillain

Médard Maertens en het Fauvisme: Kleur, Kracht en Contour

De Belgische kunstenaar Médard Maertens (1875–1946) wordt vaak geassocieerd met de stroming van het fauvisme, een stijl die rond 1905 ontstond in Frankrijk en zich kenmerkte door een krachtig en ongewoon kleurgebruik. Maertens’ fauvistische periode — vooral tussen 1910 en 1920 — behoort tot zijn meest expressieve en opvallende oeuvre.

Expressie boven werkelijkheid

In zijn fauvistische werken liet Maertens het impressionistische streven naar natuurgetrouwheid los. In plaats daarvan koos hij voor emotie, expressie en een krachtig kleurenspel. Felle roodtinten, diepe blauwen en onrealistische groenen vormden de basis van zijn palet. Kleuren stonden niet langer in dienst van de werkelijkheid, maar van de gevoelswaarde van het tafereel.

Zware contourlijnen

Typisch voor Maertens is het gebruik van zware, zwarte contourlijnen die de vormen afbakenen — een stijl die verwant is aan het werk van de Brabantse fauvisten zoals Rik Wouters en Edgar Tytgat. Die lijnen geven zijn figuren, interieurs en landschappen een bijna grafisch karakter, met een zekere monumentaliteit.

Thema’s uit het dagelijks leven

Maertens richtte zich op alledaagse taferelen: stadsgezichten, figuren, vrouwen aan het werk, of intieme interieurs. Zijn onderwerpen bleven herkenbaar, maar werden vervormd door kleur en lijn, wat ze een droomachtig of zelfs symbolisch karakter gaf.

Een eigenzinnige fauvist

Hoewel Maertens zich liet inspireren door grote namen als Matisse, gaf hij aan het fauvisme een persoonlijke, soms sombere toets. Waar Franse fauvisten licht en luchtigheid omarmden, neigde Maertens' werk soms naar het zwaarmoedige of introspectieve. In die zin vormde hij een brug tussen fauvisme en het opkomende expressionisme.

De fauvistische werken van Médard Maertens zijn een krachtig voorbeeld van hoe kleur en vorm kunnen worden ingezet om innerlijke beleving te verbeelden. Ze tonen een kunstenaar die zich durfde los te maken van conventies, maar daarbij steeds zijn eigen weg volgde.