Brons: 43 cm
Kees Verkade was een Nederlands beeldhouwer en kunstenaar, internationaal erkend om zijn uitbeelding van de menselijke figuur in beweging. Als kind tekende hij al met grote passie en volgde hij lessen bij de Amsterdamse kunstenaar Gerrit van 't Net. De Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam weigerde hem toe te laten, waarna zijn talent werd herkend door lithograaf Aart van Dobbenburgh, die grafisch ontwerp doceerde aan de Koninklijke Academie in Den Haag. Daar raakte Verkade vertrouwd met de materialen zwarte was en klei, waaraan hij zijn hele carrière trouw zou blijven. Zijn eerste publieke opdracht, Winkelen, werd in 1966 aangekocht door de gemeente Haarlem. De echte doorbraak volgde in 1969, toen de Amerikaanse fotograaf David Douglas Duncan zijn werk ontdekte op een kunstmarkt in Haarlem. Duncan liet de beelden in brons gieten en nam ze mee naar Zuid-Frankrijk, waarna TIME Magazine in 1970 een heel artikel aan Verkade wijdde onder de titel 'The Hottest Underground Sculptor'. Internationale opdrachten volgden in snel tempo. Eind jaren zeventig vestigde Verkade zich in Monaco, waar hij in 1979 trouwde met barones Ludmila von Falz-Fein. Hij maakte er onder andere een bronzen portretbuste van prinses Grace (1983) en een standbeeld van prins Rainier III (2013), dat staat opgesteld voor het Vorstelijk Paleis. Naast zijn monumentale opdrachten werkte hij ook in aquarel en gouache. Kees Verkade overleed op 29 december 2020 in Monaco, 79 jaar oud.